‘Ik mag sterven als ik niet liever slaap met een zeug dan met zo’n vent!’ laat Desiderius Erasmus een van zijn vrouwelijke personages verzuchten over haar echtgenoot, die de bruidsschat opmaakt aan drank, dames en dobbelstenen. De beroemde humanist wijdt een opvallend groot aantal van zijn Colloquia aan vragen omtrent de positie van de vrouw.
Erasmus schreef deze gesprekken om leerlingen op een speelse wijze Latijn te leren spreken. Geleidelijk werden deze dialogen ingewikkelder en groeiden ze uit tot echte gesprekken: levendig, vol humor en ironie, en met een kritische blik op de maatschappij. De bundel kent een immens succes: al voordat de eerste, officiele uitgave in 1522 verscheen, waren er al minstens dertig edities in omloop, overal in christelijk Europa.
In verschillende van deze vrouwengesprekken onderstreept Erasmus dat het bij huwelijk en kloosterleven om een ernstige zaak gaat, een verbintenis waarop men niet kan terugkomen, en dat men ‘bezint eer men begint’.
Erasmus was zijn tijd ver vooruit: hij meende dat vrouwen net zo geschikt waren voor een opvoeding in de artes als mannen. Toch blijft hij de geestelijke ontwikkeling van vrouwen in de eerste plaats propageren vanuit hun traditionele rol als moeder en huisvrouw.
Woman’s Worth: ,,Vooral het hoofdstuk Het huwelijk / De vrouw die afgaf op haar huwelijk is briljant. Twee boezemvriendinnen praten over het slechte huwelijk van de één. De ander geeft haar tips hoe ze door zich als goed (huis)vrouw te gedragen haar man om haar vinger kan winden. En geloof mij, ook voor 2009 zijn de adviezen zeer bruikbaar!”
